11 maja w naszej szkole odbyło się spotkanie z panią Roksaną Jędrzejewską-Wróbel. Było ono częścią projektu „Nieco cudackie fanaberie literackie” organizowanego przez Bibliotekę Śląską w Katowicach, a dofinansowane przez Unię Europejską.

Z wykształcenia jest poważnym doktorem literatury, a z zamiłowania zupełnie niepoważną autorką książek dla dzieci. Pisarka. Współpracuje z "Misiem" i "Świerszczykiem". Gdańszczanka, przez długi czas w miesięczniku "Dziecko" radziła rodzicom jak wytrzymać z dziećmi. Teraz pisząc bajki, pomaga dzieciom wytrzymać z rodzicami, w czym dzielnie pomaga jej własne potomstwo - Marianna, Wojtek i Hania.

Gdy tylko zobaczyliśmy panią Roksanę, od razu wiedzieliśmy, że będzie ciekawie. Nie myliliśmy się. Pisarka okazała się pogodną i przyjemną osobą, z którą bez problemu nawiązaliśmy ciekawy dialog. Dyskusja dotyczyła przesłań jej bajek, które na pozór przeznaczone są dla dzieci. Jest autorką dwudziestu książek, takich jak: -Florka. Listy do Józefiny, Florka. Z pamiętnika ryjówki, Gębolud, Halicz, Jak to działa? Elementarz demokracji, Kamienica i inne.

Jednak po krótkim przemyśleniu, można dostrzec mocne przesłania, np. w bajce „O słodkiej królewnie i pięknym księciu” (opublikowanej w naszej gazetce), którą dokładnie analizowaliśmy, wyszukując morałów do życia codziennego. „Nasza pisarka” w najbliższym czasie zamierza pisać powieści dla młodzieży, dlatego wzięła pod uwagę nasze zdanie. Chce, aby zawierały opisy uczuć.

Pani Roksana, opowiadając nam o swoim życiu, nauczyła nas jednej bardzo ważnej rzeczy. Opowiadała o tym, jak dostała propozycję dobrze płatnej pracy w banku, lecz, nie mając nic, postanowiła zaryzykować i żyć pasją. „Zawsze miałam wewnętrzną potrzebę tworzenia, dlatego postanowiłam zaryzykować” – mówiła. I nie pożałowała. Wkrótce jej książki zaczęły zdobywać pierwsze miejsca i została znaną pisarką. Nie należy więc kierowa się mamoną, lecz swoimi pasjami, bo tylko one mogą dawać w życiu pełną satysfakcję. Tym optymistycznym akcentem kończymy ten artykuł.

---

wstecz

do góry