Gimnazjum im. Jana Pawła II
w Twardorzeczce
w Twardorzeczce
"Był samotny z tym swoim zdumieniem pośród istot , które się nie zdumiewały - wystarczało im istnieć i przemijać . Człowiek przemijał wraz z nimi Na fali zdumień." (Jan Paweł II Tryptyk Rzymski) Człowiek przemija, lecz pozostaje po nim pamięć. Wszystko, co uczyni, zostawia ślad. Ty Ojcze Święty zostawiłeś w naszych sercach siebie. Nauczyłeś nas wiary, nadziei i miłości. Za to z całego serca dziękujemy. I Tobie dedykujemy tomik naszej poezji, który pokazuje jak wiele dla nas znaczyłeś… PROSTO Z SERCA
Ojcu Świętemu - Janowi Pawłowi II -
społeczność Gimnazjum w Twardorzeczce
Wiersze i portrety, które znajdują się w niniejszym tomiku, zostały napisane i narysowane przez uczniów Gimnazjum im. Jana Pawła II
w Twardorzeczce.
W życiu każdego człowieka jest czas na refleksję, zadumę i zastanowienie się nad jego sensem. Dla nas taką okazją jest rocznica śmierci naszego patrona.
Mamy świadomość, że nie wszystkie wiersze są doskonałe, ale przyświecały nam słowa Jana Pawła II:
"Słowa dziecka wypowiedziane choćby nieudolnie,
Naszą intencją jest zapoznanie czytelnika z pięknymi, przejmującymi w swojej prostocie i głębokiej wierze wierszami, przesyconymi osobistymi doświadczeniami i słowami Ojca Świętego.
rozbudzają w nim iskierkę wielkości".
Wiersze oraz rysunki zebrały i opracowały: Danuta Knapek Danuta Midor
Totus tuus
Zygmunta dzwon radosną przyniósł wieść
"Habemus papam"- usłyszał każdy z nas. Radości zew całym targnął krajem- "Polak w Watykanie", "To rodak nasz, polska krew". On matce Boga zawierzył życie swe, powiedział Jej : "Maria, totus tuus". W opiekę Jej oddał Polskę całą. By strzegła nas, by strzegła Jego kraju. I nawet, gdy kula Go dosięgła, On szeptał Jej: "Maria, totus tuus". I nie bał się, zaufał swojej Matce. Bo kochał Ją, a Ona strzegła Go. Nauczył nas jak pięknie żyć, umierać godnie też. Przykładem był, odnowił ziemię całą, Bo miłość dała siłę Mu. I smutku dzień przerodził w radość się, bo wiemy już, że z Matką razem są. I tak jak zawsze z okna w Watykanie, tak z okna Ojca błogosławi nam. Martyna Siwek
***
Biją, biją dzwony Świat od dziś odmieniony Bo władzę w stolicy Piotrowej Powierzono osobie całkiem nowej W ojczystym kraju doskonale znana Przez rodaków ukochana Postać Ojca Świętego Jana Pawła II Cierpieniem i prawdą Doszedł do celu Jak kochać bliźnich Nauczył wielu Drogi Ojcze Święty, Papieżu Kochany! Wciąż jesteś z nami, my Cię pamiętamy Żyjemy Twą nauką Na zawsze kochamy Zostałeś na zawsze Bogu oddany Wielbiony, wychwalany Lecz swą skromność zachowałeś Bo byłeś tym, kim chciałeś Kamila Białek
O Janie Pawle II
Zwiastuję wam radość wielką radość, która wypełni nas na długie lata przepełni wszystkich do głębi oto przybył z dalekiego kraju On, nasz Ojciec Jan Paweł II Ojcze nasz, Ty wyzwoliłeś w nas miłość, zbliżyłeś do Chrystusa nauczyłeś nas kochać, cierpieć, nigdy nie pozwoliłeś nam zwątpić ufałeś nam, a my zaufaliśmy Tobie Modliłeś się za tych, którzy znienawidzili Boga powierzałeś ich sumienie Matce Najświętszej nauczyłeś nas przebaczać i prosić o przebaczenie dawałeś nadzieję i wiarę Dzisiaj gdy Pan wezwał Cię do siebie ogromna pustka zagościła w naszych sercach Kto ukoi nasz ból i zetrze łzy Pobłogosław nam Ojcze Święty Teraz i na zawsze Kamil Wątroba
***
Każdy Twój uśmiech, dotyka serca mego. Pozostawia niezatarty ślad w mojej pamięci. To dzięki Tobie rozwijam skrzydła, wzbijam się w górę Wyżej i wyżej... To Ty mnie nauczyłeś żyć, otwierać oczy i patrzeć To dzięki Tobie wszystko rozumiem, wiem dlaczego żyję. Serce otwieram na innych cierpienie, Słyszę i rozumiem I nie wiem tylko jednego, jak Ci mam dziękować. Za każde Twoje słowo, życie i naukę Ciągłą obecność Nie mam przecież srebra ani złota. Nic cennego, kosztownego nie posiadam Tylko umysł nierozgarnięty, serce i wiara To jest wszystko co mam, wszystko co posiadam I te skarby jedyne Tobie ofiaruję I jeszcze słowo jedno wypowiem: "Dziękuję" Oczy swe zamknę, sercem patrzeć będę Bez słów rozmową umysł zajmę I będę wierzyć, ufać i pamiętać O Tobie Janie Pawle II Orędowniku Prawdy i Pokoju O Tobie Papieżu Polaku.
Monika Pietraszko
Jego droga do Boga
To on ten który stał się wielki gdy my byliśmy mali
To on walczył z bólem bojaźnią i żalem To on walki toczył z niesprawiedliwością. To on wołał "Uczyńmy ciebie wolną Polsko" Autorytet moralny i duchowy filar Wskazał nam drogę do nieba, do Boga Papież, przyjaciel, Polak, człowiek święty Jego ciało wycierpiało tyle bólu Jego oczy widziały tyle zła Ale nie potępiał ich, nie oskarżał Tylko mówił "wybaczcie..."
Katarzyna Jagosz
***
Kiedy świat klękając przed Bogiem
Ręce wyciąga w podzięce za Niego To, co najcenniejsze Doceniamy, gdy tracimy Całe życie nie można mieć wszystkiego Mocą boską wszedł między kręgi śmierci Umierał szczęśliwy w milczeniu Zostawił nas jednym krótkim "Amen" Odszedł ku życiu wiecznemu Ileż ludzkie serce Pomieści w sobie miłości Ileż ludzkie cierpienie Potrzebuje radości Ileż puste serca potrzebują wierności Ileż papieskie dłonie Dostarczają czułości Świat już nie ten sam Ludzie nieszczęśliwi Serca zapłakane znicze rozpalają Czemuś nas zostawił samych Oddani Tobie modlitwy składają Święte stopy stąpały po tej ziemi Święte usta ją całowały Święte spojrzenia ją podziwiały Święte dłonie ją dotykały Święte uszy jej słuchały Święte serce ją doceniało Święte serce ją kochało Teraz wszystkie ludzkie myśli Biegną ku Tobie Zapłakane i stęsknione O powrót błagają Kiedy Ciebie nie ma wśród żywych Serca nieszczęśliwe tęsknotą łkają Janie Pawle Wielki Modlimy się dziś w imię Twoje W Tobie ten cud wszelki I Twoje pokorne dłonie Janie Pawle II Serce Twe zwrócone do Boga Ty przez czas tak długi Uczyłeś jak mamy Go kochać Ty wiesz Ojcze Święty Że śmierci się tak boję Choć każde pokorne dziecko Jest po prostu Twoje Dziękujemy Ci dzisiaj Za wiarę, siły i nadzieję W sercu tlił się ogień miłości Ty rozpaliłeś to zarzewie.
Katarzyna Gąsiorek
"Jezus naszych czasów"
"Jak wyglądałby Jezus, gdyby żył w naszych czasach?
Czy chodziłby w sandałach, czy raczej w adidasach? Czy piłby coca colę i korzystał z komputera? Czy miałby długie włosy i paszport z Izraela?"* Oczekujemy odpowiedzi na każde pytanie… Chcemy gotowych recept, potrzebujemy nadziei… On dawał nadzieję, odpowiadał na pytania zrozumiale dla małych inteligentnie dla wielkich. Jednak gotowych recept musimy szukać w sobie …o tym również wiedział… Był z nami w naszej samotności… Był podobny w całej odmienności … W pełni świadom swojej władzy i wielkości upadał ze słabymi, cierpiał z chorymi radował się ze szczęśliwymi Jednak w chwilach szczęścia nie zapominał o strapionych- swoim cichym, trudnym życiem, okrutnie umęczony. Dlaczego tak niewielu ludzi wzoruje się na nim? Przecież świat mógłby być tak piękny… czysty od zła pełen serca i dobroci Jak ludzie w nim żyjący… Żyjący w Bogu… ON żyje w Bogu, on w nim zmartwychwstał I chce, abyśmy poszli tą samą drogą, Którą życiem i cierpieniem przygotował dla nas. Niestety zabrakło go wśród żywych, odszedł w glorii i chwale Sprawmy jednak, aby nadal żył! Ciało oddzielone od ducha, lecz duch nadal niech żyje W NAS!!!
Klaudia Kubica
*/Dezerter - "Jezus"(fragment)
Jan Paweł II - Wielki
Jan Paweł II - wspaniały pielgrzym.
Uczył co znaczy miłość, Jak dobro rozdzielać Jak modlić się do Boga, Jak żyć, jak umierać. Nauczał nas kochać, Rozpalił płomienie, Nauczył przebaczać, Wychował niejedno pokolenie. Teraz żyje z aniołami w Niebie, A tu na Ziemi - Ojcze Święty, Bardzo brakuje nam Ciebie. Byłeś, jesteś i będziesz WIELKI, Nigdy Cię nie zapomnimy, Nasz polski Święty! Anna Kupczak
Jan Paweł II papież Polak
To Ty, ojcze narodów, nauczyłeś nas jak umierać, jak żyć. jak przebaczać To ty pokazałeś nam, jak wielkie znaczenie ma miłość Bóg wybrał z pośród wielu Ciebie, bo wiedział, że zmienisz świat. To Tobie zawdzięczamy wolną Polskę. Twoja moc nawracania pomogła przywrócić demokrację. Tak wiele Ci zawdzięczamy, nasz biały pielgrzymie, byłeś Polakiem i pozostałeś nim aż do śmierci. Kamil Kumorek
Do Jana Pawła II
Uniosłeś się nad szczyty Tatr
nad beskidzki szlak, Siedzisz teraz w oknie Pana w nim firanka z kropli rosy, promyczkiem polskiego słońca utkana I tylko Twój głuchy krzyk Słychać z nieba wysokości: Młodzież świat do was należy! Ojcze bogaczy i biedaków Orędowniku prawdy Ojcze uczonych i prostaków Pielgrzymie niestrudzony Ojcze dorosłych i dzieciaków Przyjacielu młodzieży Gdybym miała paletę Barw całego świata, Namalowałabym jak bardzo Cię Kocham... Anna Micherda
Szara droga
I znów kolejny dzień I znów kolejny rok Co dzień tyle niepowodzeń Tyle smutku Szara droga życia Pełna łez Jedna osoba na świecie Potrafiąca nią iść. Tyle smutku… Widać tylko mgłę Wszyscy stoimy w miejscu Tylko jeden człowiek zmierza do przodu Dokąd? Dlaczego tylko On? W mgle pomału widać twarz człowieka Strudzonego, lecz szczęśliwego Idzie wytrwale… Po chwili ujawnia się druga postać Prowadząca tego człowieka za rękę. Mgła opada teraz dokładnie widać twarz człowieka To Karol Wojtyła Jezus prowadzi go za rękę Idą pomału są szczęśliwi. Karol krok po kroku zmierza za Jezusem Po chwili podaje rękę jakiejś osobie, która stoi Chce by szła za Nim… Ma szansę I ty też ją masz Teraz tylko pytanie czy chcesz ją wykorzystać? Karol jest szczęśliwy Chce to szczęście przekazać tobie On pokazuje ci drogę Lecz ty musisz zdecydować czy chcesz nią iść. Katarzyna Tracz
(***)
Gronicki w Beskidach
Ło Tobie godajom Dzewom i kwiotkom Do uchów bajajom: Ześ był piechur tyngi, Miłośnik natury, Ześ jeździł na nartach Z Pilska i Magury, Ze śpiwać lubiołeś Górolskie melodie, Ze nauki prawiłeś Łod Boga spisane, Ze kochać ucyłeś Bilźniego, somsiada. O pokój walcyłeś, A to wazno sprawa. Tedy my marnoty zywieccy górole, Obiecać ci chcymy Ze się postaromy Aby nie zginyło Twoje naucanie.
Anna Micherda
Dla Ciebie Ojcze Święty...
Świat zamarł w milczeniu Po raz pierwszy brat płacze wspólnie z bratem A ty w osamotnieniu Żegnasz się ze światem Ostatnie westchnienie Ostatnia prośba do Boga Chciałeś mieć skromny pogrzeb Cały świat Cię pochował Czemu Ojcze Święty Zostawiasz nas w takim momencie? W tym całym krzyku, w tym całym gniewie W całym tym zamęcie... We mnie jakby coś umarło Coś, co nigdy się nie odrodzi Nie tłumacz mi, że to chwilowe Nie tłumacz, że to odchodzi Nie patrz tak na mnie Tym swoim anielskim spojrzeniem Bo ja wciąż tęsknię za Tobą Wciąż czekam na Ciebie Kiedyś o niepokornej śmierci Umiałam pisać i śpiewać Teraz, gdy cały świat pozbawia nadziei Boję się na nią czekać? Dałeś nam więcej Niż byliśmy w stanie przyjąć od Ciebie Pomagałeś nam uwierzyć Pomagałeś jednać się z cierpieniem Dałeś nam promyk nadziei Dałeś wiarę i siły Pozwoliłeś nam Cię kochać Pozwoliłeś być szczęśliwym Teraz wszystko umilkło Został jedynie obłoczek wspomnień Wiatr zapomniane słowa powtarza Tego, co kochał nieprzytomnie...
Katarzyna Gąsiorek
***
Ciebie już nie ma,
Ale jesteś Odszedłeś, Ale żyjesz. Kochałeś i kochasz Czuwałeś i czuwasz Ojcze Święty Pozostałeś na Ziemi, Choć jesteś u Boga. Kochałeś i kochasz Czuwałeś i czuwasz Janie Pawle II Janie Pawle Wielki i Święty Nasz Ojcze... Paulina Tracz
***
Janie Pawle II - Ojcze Święty w niebie,
popatrz na nas z góry - na życie bez Ciebie. Kiedy odchodziłeś - wszyscy płakali, kto nas poprowadzi??? - niejedni pytali. Czuliśmy się z Tobą - dobrze i bezpiecznie, chociaż jesteś w niebie - spojrzyj tu koniecznie. I weź nas w opiekę - byśmy znów poczuli, że jesteś tuż obok - że znów nas przytulisz. Edyta Filary
W drodze do bram.
Stąpając niesiony wiatrem przez
zielone pastwiska, uchodząc ukradkiem z drogi prowadzonej do nikąd, rzucając blask w zakątki, gdzie panowała nieczysta ciemność, idąc śladem Najwyższego, biegnąc drogą do góry, dawałeś nam siebie i pozwalałeś mieć nadzieję i mocny fundament wiary. Pokazałeś świetlaną przyszłość i jasne, bezpieczne drogi. Nauczyłeś nas budować twierdze miłości, które mają grube mury i trwają wiecznie niezniszczalne. Rozdawałeś uśmiech, który tyle znaczył dla zatroskanych osób. Pomagałeś przetrwać, gdy sznur pereł posypał się na twardą ziemię. Stawałeś w obronie tych, którzy budząc się o wschodzie słońca, modlili się o przetrwanie Kochałeś wszystkich - wrogów i przyjaciół. Zapomniałeś o sobie. Lecz teraz, gdy obdarowany Najwyższą nagrodą, siedząc na Złotym Tronie, spoglądasz na dół, pokaż nam szczęśliwą przyszłość, naucz budować twierdze miłości, rozdaj uśmiech zatroskanym, stań w obronie słabszych, pomóż przetrwać! Gdy brakuje Ciebie, wszystko staje w bezruchu i czeka… Lecz Ty już nie wrócisz… Złota Brama, nagle zamknęła się z trzaskiem. Ucichła pokora i modlitwa. Wszyscy czekamy… Widzimy Ciebie, ale coś zasłania drogę prowadzącą do Twego oblicza Co dalej?... Gdy byłeś Ty, wszystko było łatwiejsze. Nie myślmy jak źle, że Cię nie ma. Pomyślmy jak dobrze, że byłeś… Karolina Bednarz
Jan Paweł II
Był czas, Czas płaczu i śmierci. I gdy ludzie tracili nadzieję… …narodziła się miłość i dobroć. Bo on przywdziewając sutannę, Był gotów. Był gotów by przyjąć wszystkie troski świata. Był gotów by przytulić chorych. Był gotów nieść swój krzyż cierpień. Był gotów pielgrzymować. Dlaczego Bóg nam go zabrał? Dlaczego pogrążył nas w smutku? Tak, Zabrał nam człowieka Jego naukę, wiarę i miłość. Czy dane mi-czy dane nam- będzie posiąść jego święyość Angelika Urbaniec
Drogowskaz
Błądzę...
W tej chaotycznej ciemnej dżungli hierarchii, pośpiechu i pieniądza. Czasem jednak, trzeba przystanąć, popatrzeć, pomyśleć... i pójść nowym szlakiem. Szlakiem niełatwym. Idąc nim, a raczej przedzierając się przez największe gęstwiny, omijane największymi łukami, napotykam ścieżkę i znak, który wskazuje wyraźnie, by podążać tą drogą. A jest ona kręta i długa i przejść nią można tylko wierząc w sens jej istnienia. Podążając tym szlakiem, wyzbywszy się niedowiarstwa i wątpliwości, dostrzegam światełko na końcu drogi. Wtedy, ledwo stojąc, zaczynam biec, przewracając się co chwilę po to by wstać i mknąć dalej. Zaraz przed jaśniejącym wejściem staję, by ostatkiem sił napisać na kamieniu: "Podziękowania za drogowskaz Janowi Pawłowi II" |