W pewien piękny jesienny dzień wybraliśmy się wraz z naszą wychowawczynią P. Lidią na wędrówkę po najbliższych nam górskich szlakach. Trasę rozpoczęliśmy w Ostrem, przyjemna 5- cio minutowa wędrówka asfaltem zamieniła się w błotne koleiny, aby z czasem przejść w ostre, strome podejście na Ostre. Tu wyciskaliśmy z siebie pierwsze poty. Nasi opiekunowie nie byli z kamienia i co parenaście minut robili przerwy aby objaśniać okolice i widoczne w oddali beskidzkie szczyty. My w tym czasie wyciągaliśmy kanapki i rozsiadali się gdzie kto mógł.
        Przerwy nie trwały wiecznie i już po chwili wędrowaliśmy dalej. W przyjemnej atmosferze pokonaliśmy podejście i znaleźiśmy się na hali Ostrego. Wędrując poprzez rezerwat Kuźnie, Barania Góra dotarliśmy do węzła szlaków pod Malinowską Skałą. Trudna do podjęcia decyzja, " idziemy na Malinowską Skałę i dalej na majączący w oddali szczyt Skrzycznego czy schodzimy w dół do Lipowej" . Uwzględniając obtarte nogi jednego z naszych kolegów i marudzące koleżanki postanowiliśmy schodzić w dół aby po 2 godzinach spotkać się z szkolnym busem, który zabrał nas do domu.
       Podczas wędrówki zaskoczyła nas ogromna degradacja lasów, a widok na drugą stronę do Wisły przeraził. Tam gdzie niejeden z nas podczas wędrówek z rodzicami szedł przez zwarty las teraz jest pusta przestrzeń, poznaczona kikutami drzew i korzeni.